588 - ( 10 ) در كتاب دعائم الاسلام از على عليه السلام ، امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام روايت مىشود كه فرمودند : « هيچ وصيتى براى وارث نيست . » 589 - ( 11 ) در تفسير آيه : « هرگاه مرگ يكى از شما فرارسيد ، در صورت بر جاى گذاشتن ثروت انبوه بر وى نوشته شده كه براى پدر و مادر و بستگانش وصيت كند . » ابوبصير از امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود : « اين آيه منسوخ است ، آيه فرايض كه همان بيان ميراث‌هاست آن را نسخ كرده است . » « پس هركس پس از شنيدن وصيت آن را تغيير دهد ، همانا گناهش بر تغييردهندگان آن است . » مقصود وصىّ است . ارجاعات گذشت : در روايات باب چهارم از ابواب هبات مناسب با اين بحث هست و در بسيارى از روايات باب يكم از ابواب وصيت مطالبى است كه با عموم و اطلاق بر اين بحث دلالت مىكند و روايات باب بعدى را بنگر . و در روايت دوازدهم از باب دوازدهم اين گفته كه : « شخصى مقدار معينى از مالش را براى بستگان پدر و مادريش وصيت مىكند و سپس وصيتش را تغيير مىدهد . . . امام عليه السلام در پاسخ مرقوم فرمود : وى در همه اين كارها اختياردار است تا مرگش فرارسد . » مىآيد : و در روايت دوم از باب بيست و ششم فرموده امام عليه السلام كه : « وصيتى براى وارث نيست . » باب 14 ادلّه اثبات وصيت خداوند عزيز مىفرمايد : اى كسانى كه ايمان آورديد در صورتى كه مرگ يكى از شما فرارسد ، هنگام وصيت دو نفر عادل از خودتان بايد گواه‌تان باشند يا دو نفر از غير خودتان ، در صورتى كه در مسافرت مصيبت مرگ به سراغ‌تان آيد و [ در اداى شهادت ] اگر به آنان بدگمان هستيد ، پس از نماز آنها را نگه داريد تا به خداوند سوگند ياد كنند كه : ما بيان حق را به هيچ بهايى نمىفروشيم هرچند [ به زيان ] بستگان‌مان باشد و گواهى خدا را نمىپوشانيم كه در اين صورت از گناهكاران خواهيم بود . اگر معلوم شد كه آن دو گناهكارند ، دو نفر ديگر به جاى آنها قرار مىگيرند از كسانى كه دو نفر اولِ نزديكِ به ميت به آنها خيانت كردند آن‌گاه به خدا سوگند ياد مىكنند كه : حتماً شهادت ما از شهادت آنها به حق نزديك‌تر است و ما تجاوز نمىكنيم كه در اين صورت حتماً از ستمگران خواهيم بود .